4x4 #4 Mazhar Yasin
Herkese merhaba 4x4'ün dördüncü bölümünde Twitter üzerinden tanıdığım ve sonrasında her konuda fikir alış-verişi yaptığım büyüğüm Mazhar Yasin'i konuk ettim. Modern futboldan, futbolun gelişimine kadar 4 soru sordum ve 4 cevap bekledim kendisinden.
Bakalım sorularıma ne cevap vermiş?
1- Modern futbolun anlamı nedir? Bunun Türk Futbolu'nda bir sahibi var mı sizce?
''Modern futbol modern hayata benziyor. Nasıl ki modernite, insanları belli konularda uzmanlaşmaya, belli alanlardaki boşlukları doldurarak ve o alanları kullanarak yaşamını idame ettirmeye yöneltiyorsa; futbolda da taktikler alan boşaltma ve boş alanları doldurma üzerine yeniden kurgulanıyor. Modern futbol da modern yaşam gibi hızlandı. Artık durup düşünmeye, uzun uzun stratejiler üretip sonuçlarını beklemeye zaman yok. Hayatta da futbolda da artık karşılaşılan sorunlara hızlı çözümler üretmek ve hızlı düşünmek mühim. Yani anlayacağınız futbol, hayatın yansıması...
Türk futbolu ise ne yazık ki bu dönüşüme adapte olabilmiş değil. Modern futbolu 20 yıl geriden takip ettiğimizi söylemek yanlış olmayacaktır. Avrupa ve Dünya futbolunun çok uzun zaman önce vazgeçtiği uygulamalar bizde halen revaçta. Futbolun gerek teknik gerekse taktik anlamda getirdiği yeniliklere de çeşitli sebeplerle uyum sağlayamıyoruz. Sportif başarı yakalayan kulüplerimiz yok değil. Fakat modern futbol nosyonu, bu başarıları uzun vadeye yayabilmek demektir. Bu da ülkemizde göremediğimiz bir durum.''
2- Futbolumuzun gelişmesi için tek bir seçenek sunduğunuzu varsayalım, bu seçeneğiniz ne olurdu? Ve neden bu seçenek?
''Zor bir soru. Zira kat etmemiz gereken çok mesafe var ve tek madde ile bunu gerçekleştirmek mümkün değil. Ben yine de cevap vereyim: Futbolumuzun gelişmesi için tek seçeneğim olsa bu kesinlikle altyapı olurdu. Çünkü Türkiye 90'lardan bu yana üretmeden tüketmeye alıştı. Üretim oranımız ile tüketimimiz arasında dağlar kadar fark var. Bu durumun futboldaki yansıması da oldukça kötü ve bizi yabancı futbolcuların gözünde Çin'den, Körfez ülkelerinden önceki son durak haline getirdi. Oynasa da oynamasa da bol sıfırlı kontratlarını kuruşu kuruşuna tahsil eden ve ne saha içi performansına ne de saha dışındaki davranışlarına dikkat eden 3Y'lerin, yani yaşlı yabancı yıldızları oynatmak yerine, sahada varını yoğunu ortaya koyan, saha dışında gençlere ve çocuklara örnek olan, kulübüne, boş mukavele imzalayacak kadar bağlı olan kendi evlatlarımızı yetiştirdiğimiz taktirde geleceğe dair söz sahibi olabiliriz...
''Dünya Kupası'nda bir takım desteklemek bir ülke geleneğidir. Çünkü Türkiye milli takımı hatırlayabildiğimiz dönemde yalnızca bir turnuvaya katılabilmiştir. Hal böyleyken ben de tabii olarak her Dünya Kupası'nda bir ülkeyi destekliyorum. Taraftarlarındaki futbol tutkusu, futbolun taktiksel gelişimine yaptıkları katkılar, bünyesinde barındırdığı futbol hikayelerinin olağanüstülüğü, yıldız futbolcuları, renkleri vb sebeplerle bugüne kadar hep İtalya'yı destekledim. İtalya'nın turnuvaya katılamıyor olması, Buffon'un gözyaşları gibi hususlar üzerine de saatlerce konuşabilirim. Ama ben soruna döneyim. İtalya'nın boşluğunu bu yaz iki takım ile doldurmayı planlıyorum. İlki, İtalya'ya benzer sebeplerle desteklediğim Mısır. Fitbol Dergi Haziran sayısında, A grubunu ele aldığım yazıda da değindiğim üzere Mısır milli takımındaki bireysel hikayeler, halkın futbola olan fanatizmin ötesindeki bağlılığı ve tabii Müslüman bir ülke olması Mısır'a beni yaklaştıran noktalar oldu.
İkinci olarak da 94 Dünya Kupası'ndan bu yana her 4 yılda bir plase olarak desteklediğim Kolombiya demek istiyorum. Çocukluk ve ilk gençlik yıllarımda hayranı olduğum Higuita, Asprilla ve Valderrama, kendi kalesine attığı golden sonra öldürülen Escobar'ın yanı sıra Beşiktaş'ın 100. yıl şampiyonluğunda pay sahibi olan Oscar Cordoba ve modern futbolun en yetenekli isimlerinden James Rodriguez gibi faktörler Kolombiya'ya olan sempatimin başlıca sebepleridir. Bir de ülke olarak genellikle favori olanın karşısında zayıf olanı tutmaya dönük bir eğilimimiz var. Mısır ve Kolombiya tercihlerimde bunun da bir etkisi olmuş olabilir.
Yine de yarı finali, turnuvanın en güçlü kadrolarına sahip olan altı takımdan dördünün oynayacağını düşünüyorum. Brezilya, Fransa, İspanya, Arjantin, Almanya ve Belçika çeyrek finalden önce elenirse, bunların dışındaki herhangi bir takım da çeyrek finalin ötesine geçerse büyük sürpriz olur.
- Çok teşekkür ederim...
Bakalım sorularıma ne cevap vermiş?
1- Modern futbolun anlamı nedir? Bunun Türk Futbolu'nda bir sahibi var mı sizce?
''Modern futbol modern hayata benziyor. Nasıl ki modernite, insanları belli konularda uzmanlaşmaya, belli alanlardaki boşlukları doldurarak ve o alanları kullanarak yaşamını idame ettirmeye yöneltiyorsa; futbolda da taktikler alan boşaltma ve boş alanları doldurma üzerine yeniden kurgulanıyor. Modern futbol da modern yaşam gibi hızlandı. Artık durup düşünmeye, uzun uzun stratejiler üretip sonuçlarını beklemeye zaman yok. Hayatta da futbolda da artık karşılaşılan sorunlara hızlı çözümler üretmek ve hızlı düşünmek mühim. Yani anlayacağınız futbol, hayatın yansıması...
Türk futbolu ise ne yazık ki bu dönüşüme adapte olabilmiş değil. Modern futbolu 20 yıl geriden takip ettiğimizi söylemek yanlış olmayacaktır. Avrupa ve Dünya futbolunun çok uzun zaman önce vazgeçtiği uygulamalar bizde halen revaçta. Futbolun gerek teknik gerekse taktik anlamda getirdiği yeniliklere de çeşitli sebeplerle uyum sağlayamıyoruz. Sportif başarı yakalayan kulüplerimiz yok değil. Fakat modern futbol nosyonu, bu başarıları uzun vadeye yayabilmek demektir. Bu da ülkemizde göremediğimiz bir durum.''
2- Futbolumuzun gelişmesi için tek bir seçenek sunduğunuzu varsayalım, bu seçeneğiniz ne olurdu? Ve neden bu seçenek?
''Zor bir soru. Zira kat etmemiz gereken çok mesafe var ve tek madde ile bunu gerçekleştirmek mümkün değil. Ben yine de cevap vereyim: Futbolumuzun gelişmesi için tek seçeneğim olsa bu kesinlikle altyapı olurdu. Çünkü Türkiye 90'lardan bu yana üretmeden tüketmeye alıştı. Üretim oranımız ile tüketimimiz arasında dağlar kadar fark var. Bu durumun futboldaki yansıması da oldukça kötü ve bizi yabancı futbolcuların gözünde Çin'den, Körfez ülkelerinden önceki son durak haline getirdi. Oynasa da oynamasa da bol sıfırlı kontratlarını kuruşu kuruşuna tahsil eden ve ne saha içi performansına ne de saha dışındaki davranışlarına dikkat eden 3Y'lerin, yani yaşlı yabancı yıldızları oynatmak yerine, sahada varını yoğunu ortaya koyan, saha dışında gençlere ve çocuklara örnek olan, kulübüne, boş mukavele imzalayacak kadar bağlı olan kendi evlatlarımızı yetiştirdiğimiz taktirde geleceğe dair söz sahibi olabiliriz...
Belki her şeyi değiştirmez ve her sorunu çözmez ama en azından yeni bir başlangıç için sağlam bir temel atmış oluruz. O yüzden ALTYAPI diyorum.''
3- Yazılı medyada sizi sıklıkla görüyoruz, futbolu yazarken neyi hedefliyorsunuz?
''Futbol yazarken tek amacım var; insanların futbola olan ilgisini artırmak. Bir futbol romantiği değilim ama 25 yıldır spor izleyen, takip eden biri olarak insanların futboldan neden soğuduklarına ve nasıl tekrar ilgi duyabileceklerine dair fikirlerim var. Bu sebeple hep futbolun insanlarda merak uyandıran tarafına dikkat çekmeye çalışıyorum. Bu oyun dünyada milyarca insan tarafından izleniyor ve her an dünyanın bir yerinde muhteşem bir futbol hikayesi yaşanıyor. Bunları bulup ortaya çıkarmak, yazılmış olanları kendi dilimizde de kayıt altına almak, gelecek nesillere bir bilgiyi, bir fikri aktarabiliyor olmak kişisel olarak da bir tatmin sağlıyor. Özetle futbolu sevdiğim için, futbol yazmayı da seviyorum diyebilirim.''
4- Son olarak Dünya Kupası başlıyor. Bu turnuvada desteklediğiniz takım(lar) var mı? Varsa neden bu takımları seçtiğinizi öğrenebilir miyim?
''Dünya Kupası'nda bir takım desteklemek bir ülke geleneğidir. Çünkü Türkiye milli takımı hatırlayabildiğimiz dönemde yalnızca bir turnuvaya katılabilmiştir. Hal böyleyken ben de tabii olarak her Dünya Kupası'nda bir ülkeyi destekliyorum. Taraftarlarındaki futbol tutkusu, futbolun taktiksel gelişimine yaptıkları katkılar, bünyesinde barındırdığı futbol hikayelerinin olağanüstülüğü, yıldız futbolcuları, renkleri vb sebeplerle bugüne kadar hep İtalya'yı destekledim. İtalya'nın turnuvaya katılamıyor olması, Buffon'un gözyaşları gibi hususlar üzerine de saatlerce konuşabilirim. Ama ben soruna döneyim. İtalya'nın boşluğunu bu yaz iki takım ile doldurmayı planlıyorum. İlki, İtalya'ya benzer sebeplerle desteklediğim Mısır. Fitbol Dergi Haziran sayısında, A grubunu ele aldığım yazıda da değindiğim üzere Mısır milli takımındaki bireysel hikayeler, halkın futbola olan fanatizmin ötesindeki bağlılığı ve tabii Müslüman bir ülke olması Mısır'a beni yaklaştıran noktalar oldu.
İkinci olarak da 94 Dünya Kupası'ndan bu yana her 4 yılda bir plase olarak desteklediğim Kolombiya demek istiyorum. Çocukluk ve ilk gençlik yıllarımda hayranı olduğum Higuita, Asprilla ve Valderrama, kendi kalesine attığı golden sonra öldürülen Escobar'ın yanı sıra Beşiktaş'ın 100. yıl şampiyonluğunda pay sahibi olan Oscar Cordoba ve modern futbolun en yetenekli isimlerinden James Rodriguez gibi faktörler Kolombiya'ya olan sempatimin başlıca sebepleridir. Bir de ülke olarak genellikle favori olanın karşısında zayıf olanı tutmaya dönük bir eğilimimiz var. Mısır ve Kolombiya tercihlerimde bunun da bir etkisi olmuş olabilir.
Yine de yarı finali, turnuvanın en güçlü kadrolarına sahip olan altı takımdan dördünün oynayacağını düşünüyorum. Brezilya, Fransa, İspanya, Arjantin, Almanya ve Belçika çeyrek finalden önce elenirse, bunların dışındaki herhangi bir takım da çeyrek finalin ötesine geçerse büyük sürpriz olur.
Bu vesileyle yeni formatını çok beğendiğimi söylemek istiyor, başarılı çalışmalarının devamını diliyorum.''
- Çok teşekkür ederim...
Hiç yorum yok: